Waarom ik weiger te kiezen: De kracht van kleur in een zwart-wit wereld

Binnenkort zie ik Abraham. Vijftig. Dat is het moment waarop je stopt met pleasen en in de spiegel kijkt. Wat ik zie? Geen standaard ondernemer die netjes binnen de lijntjes kleurt. Ik zie een canvas vol tegenstrijdigheden.

De wereld wil dat we kiezen. Je bent óf een geitenwollensokken-activist, óf een VVD-rijder. Je bent óf diepgelovig, óf progressief. Het is altijd dit of dat.

Ik doe daar niet meer aan mee.

Van katholiek kruisje tot regenboogsjaal en van wereldpolitiek tot de kat op schoot: waarom ik weiger te kiezen tussen 'dit' of 'dat'.

De paradox van de mens

Ik ben de man die zijn wortels voelt trekken naar de Filipijnen, waar ik mijn communie deed en mijn kinderen liet dopen. Ik koester traditie. Maar ik ben óók de man die morgen een regenboogpak aantrekt, omdat ik een volbloed liberaal ben die gelooft in totale vrijheid.

Ik ben al tien jaar lid van de Partij voor de Dieren. Mijn hart breekt als ik lees over de gruwelen in China, waar katten – dieren waar ik van hou – het slachtoffer zijn van zieke industrieën. We wijzen met de vinger naar het Oosten, we roepen om boycots, we veroordelen de "rare man" in Amerika.

En toch... stap ik daarna in mijn auto. Een auto die ik koos voor comfort en veiligheid, ook al is hij misschien niet het braafste jongetje van de duurzame klas. Ik heb een ANWB-pas 'omdat het kan'.

Is dat hypocriet? Nee. Het is menselijk.

Stop met wijzen, begin met innoveren

We zijn zo druk met wijzen naar wat anderen fout doen (China, Trump, de buurman), dat we vergeten naar onszelf te kijken. We klagen over Temu-pakketjes, maar we innoveren zelf te traag. We willen moreel superieur zijn, maar vergeten dat echte verandering begint bij je eigen voordeur.

Mijn inzicht na bijna 50 jaar? Je hoeft niet te kiezen. Je hoeft je kleuren niet te dimmen.

Juist in die mix van kleuren zit je kracht:

• Omdat ik traditie snap, bouw ik concepten met diepgang.

• Omdat ik liberaal ben, durf ik heilige huisjes omver te schoppen.

• Omdat ik dierenliefde voel, bewaak ik de ethische ondergrens.

• Omdat ik van comfort hou, begrijp ik wat mensen écht willen.

  
  

Kleur bekennen is winnen

In mijn vak – conceptontwikkeling – is grijs de kleur van de dood. Als je probeert iedereen te zijn, ben je niemand.

Ik wil werken met mensen en merken die – net als ik – uit meerdere kleuren bestaan. Die durven te zeggen: "Wij zijn zakelijk én spiritueel. Wij zijn lokaal geworteld én werelds." Als je stopt met kiezen tussen dit of dat, en focust op wie je bent, hoef je niet meer te schreeuwen om aandacht. Dan word je gevolgd. Niet omdat je de hardste bent, maar omdat je de meest authentieke bent.

Ik ben klaar om al mijn kleuren in te zetten. Jij ook?

Drink een kop koffie met een kleurrijk mens